Nierozpoznanie raka – zadośćuczynienie za błędną diagnozę

Powódka była od wielu lat pod pacjentką Poradni Chorób Piersi śląskiej placówki medycznej, gdzie regularnie zgłaszała się na konsultacje lekarskie i wykonywała badania diagnostyczne. Praktyką tej placówki medycznej było, że wyniki badań diagnostycznych, zlecanych przez lekarza prowadzącego, trafiały z pracowni diagnostycznej do lekarza prowadzącego. Jeżeli wynik badania nie był niepokojący pozostawiany był w dokumentacji medycznej pacjentki i informowano o nim pacjentkę podczas kolejnej planowej wizyty kontrolnej. Jeżeli natomiast wynik był niepokojący, to pacjentka była wzywana na wizytę lekarską ponadplanową w celu poszerzenia diagnostyki.

Powódka po wykonaniu badania mammograficznego w lipcu 2015 r., którego wynik wskazywał na niepokojącą, podejrzaną o proces nowotworowy zmianę, nie została o tym poinformowana, ani tym bardziej wezwana na wizytę lekarską celem pogłębienia diagnostyki. Powódka dowiedziała się o wyniku tego badania dopiero podczas kolejnej rutynowej kontroli lekarskiej, po około 11 miesiącach od wykonania ostatniego badania mammograficznego. Wówczas wykonana poszerzona diagnostyka potwierdziła nowotworowy charakter zmiany z przerzutami do węzłów chłonnych i powódce amputowano pierś.

Sąd, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, uznał, że zaniedbania organizacyjne placówki medycznej spowodowały naruszenie dóbr osobistych powódki oraz jej praw jako pacjenta i zasądził z obu tytułów na rzecz powódki zadośćuczynienie.

Sprawę prowadziła Mec. Jolanta Budzowska i Mec. Iwona Świętek-Wołosiuk.