Błąd diagnostyczny w leczeniu - zadośćuczynienie za naruszenie praw pacjenta

Podstawą faktyczną roszczeń była okoliczność nieprawidłowego leczenia złamania kości pięty. Tym samym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok wydany w I instancji, który w całości oddalił powództwo.

W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny wskazał, że pozwany Szpital dopuścił się

błędu diagnostycznego w leczeniu

pacjentki polegającego na niezdiagnozowaniu złamania kości. Zdaniem Sądu II instancji należało przyjąć, że w sprawie doszło do naruszenia prawa pacjenta w postaci prawa do rzetelnej informacji o zdarzeniu i formach leczenia oraz możliwych skutkach każdej z form leczenia. W ocenie Sądu Apelacyjnego delikt skutkował brakiem pełnej wiedzy pacjentki o doznanym urazie i możliwym wdrożeniu leczenia operacyjnego. Rozpatrując apelację, Sąd II instancji zaznaczył że Sąd Okręgowy wywiódł błędny wniosek, że prawo pacjenta do informacji o swoim stanie zdrowia jest naruszone tylko wówczas, gdy wadliwa diagnoza ma skutek w postaci nieprawidłowego leczenia. W orzeczeniu podkreślono, że naruszenie praw pacjenta występuje niezależnie od wystąpienia skutku w postaci uszkodzenia lub rozstroju zdrowia.

Dodatkowo zgodnie z uzasadnieniem wyroku Sądu Apelacyjnego, polisa ubezpieczenia OC placówki medycznej obejmowała wszystkie zdarzenia medyczne, a więc także błędy diagnostyczne skutkujące naruszeniem praw pacjenta. Na tej podstawie oddalony został argument podniesiony przez ubezpieczyciela pozwanej placówki o rzekomym nieobjęciu polisą ubezpieczeniową roszczeń z tytułu naruszenia praw pacjenta.