Zadośćuczynienie za śmierć pacjenta. Wygrana w apelacji

Przedwczesny wypis i zakażenie sepsą w szpitalu

Kiedy Pacjent wrócił do Szpitala niespełna dwa dni później, był już w stanie bardzo ciężkim, z objawami sepsy i wstrząsu septycznego; po trzech tygodniach leczenia zmarł. Sąd ustalił, że zgon Pacjenta nastąpił na skutek sepsy spowodowanej bakterią pochodzenia szpitalnego, którą Pacjent został zakażony w trakcie pierwszej hospitalizacji. Ustalił również, że Pacjent został wypisany ze Szpitala przedwcześnie, zważywszy na fakt, że w badaniach wykonanych przed wypisem ujawniono u niego bardzo wysoki poziom parametrów stanu zapalnego.

Jednoznaczne opinie biegłych: Seria błędów w sztuce lekarskiej

Opinie biegłych wydane w toku postępowania sądowego były jednoznaczne i potwierdziły zasadność zarzutów Kancelarii w stosunku do placówki, w szczególności niewykonanie w trybie pilnym badań obrazowych, opóźnienie wykonania operacji, brak odnotowania w obserwacjach lekarskich nieprawidłowości w stanie zdrowia i błędną diagnostykę pooperacyjną, brak reakcji terapeutycznej na wyniki badań, a także nieprawidłową diagnostykę i leczenie zakażenia.

Prawomocny wyrok: Rekordowe zadośćuczynienie po latach walki

W dniu 3 listopada 2026 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację pozwanych i tym samym utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 2023 roku, którym Sąd zasądził po 200 000 zł zadośćuczynienia dla żony i dziecka zmarłego pacjenta oraz 160 000 zł dla drugiego z dzieci.

Proces w obu instancjach trwał blisko dziewięć lat, a od śmierci Pacjenta minęło ponad dwanaście lat.