W sądzie cywilnym ta sprawa ciągnęła się sześć lat, i to wcale nie jest dużo, jak na tego typu sprawy. Ostatecznie mężczyźnie przyznano w 2014 roku wysokie, jak na polskie warunki zadośćuczynienie – 900 tys. zł. Ma też wypłacaną co miesiąc rentę w wysokości 16 tys. zł, na rehabilitację, opiekę i leczenie, a także prawie 350 tys. zł na specjalistyczne urządzenia, które musi mieć w domu.
Polskie szpitale nie chcą płacić odszkodowań
Polskie szpitale nie chcą płacić pacjentom odszkodowań, walczą do końca. Zazwyczaj odpowiadają standardowo, że leczenie było prawidłowe i nie widzą podstaw do zgłaszania skarg.
Postępowania dotyczące błędów lekarskich są z natury trudne, bo szpital, wraz z ubezpieczycielem, zazwyczaj nie bierze odpowiedzialności i broni się do samego końca. Nawet w sytuacjach, gdy po przeanalizowaniu dokumentacji medycznej, nie ma żadnych wątpliwości, że doszło do błędu medycznego. W szpitalach nie ma woli ugody czy nawet chęci wyjścia naprzeciw potrzebom pacjenta, który potrzebuje pieniędzy na rehabilitację, leczenie. Pacjent najczęściej chce zapomnieć o tym, co się stało, a nie sądzić się przez lata.
– W sporze ze szpitalem o błąd medyczny trzeba być gotowym na wszystko. – mówi Jolanta Budzowska – Proces może być bardzo obciążający psychicznie, dlatego tak ważna jest świadomość, że nie jest się w procesie samemu, że ma się u swojego boku doświadczonego prawnika. Staram się uświadamiać klientom, co ich może czekać. Trzeba być gotowym na to, że opinie biegłych będą nierzetelne, a wręcz nieprawdziwe. To jest chleb powszedni. Dominuje przekonanie, że poszkodowany pacjent nie ma racji i próbuje się przerzucić na niego winę. Udowodnienie lekarzowi błędu wcale nie jest łatwe. Trzeba bowiem wykazać, że kluczową rolę w pogorszeniu stanu pacjenta odegrał błąd medyczny, a nie naturalne przyczyny schorzenia lub urazu. Z tego powodu pomimo dużej liczby skarg i zawiadomień o błędach lekarskich, rzadko dochodzi do skazania lekarzy w procesach karnych. Warto jednak walczyć o swoje prawa, bo wygrana renta, zadośćuczynienie i odszkodowanie za błąd medyczny pozwalają na prywatne leczenie i rehabilitację, niezależnie od długości kolejek do lekarzy „na NFZ”.
Sprawy w sądach trwają jednak latami. Przegrani odwołują się w nieskończoność. Powoływani są kolejni biegli, a lekarze utrudniają pacjentom dostęp do dokumentacji medycznej. Efekt jest taki, że tylko najwytrwalsi składają pozwy przeciwko sprawcom swoich cierpień.
Chusta pozostawiona w brzuchu
Klasycznym przykładem oczywistego błędu medycznego jest pozostawienie ciała obcego w polu operacyjnym. Z tego trudno się wytłumaczyć, to jest fakt któremu trudno zaprzeczyć. Ubezpieczyciel może powiedzieć: „tak rzeczywiście nie powinno się zostawiać obcych przedmiotów w brzuchu, no i właśnie dlatego drogi pacjencie oferuje ci pięć tysięcy złotych”. Pytanie czy to jest wystarczające?
Na te i inne pytania, odpowiedzi znajdziesz w artykule:
