Publikacja internetowa – naruszenie dóbr osobistych

Powód wywodził swoje roszczenia z art. 23 k.c. statuującego ochronę dóbr osobistych. Publikacja zawierała nieprawdziwe informacje naruszające dobra osobiste powoda, w szczególności jego godność, cześć i dobre imię oraz reputację. Sąd I instancji uznał, że zarówno sam tytuł publikacji, jak również stwierdzenia w niej zawarte przypisują powodowi takie właściwości, które mogą narazić go na utratę zaufania, w tym zaufania potrzebnego z punktu widzenia prowadzonej przez niego działalności. Ponadto pod internetową publikacją znajdowały się liczne komentarze internautów, w tym takie, które można było uznać za obraźliwe i naruszające dobra osobiste powoda, a zatem bezprawne. Mimo przedsądowego wezwania wydawcy przez powoda do usunięcia publikacji oraz komentarzy, wydawca zaniechał takiego działania. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, pozwany jako administrator portalu tym samym nie wyłączył swojej odpowiedzialności za przechowywanie w systemie teleinformatycznym komentarzy czytelników, które były dostępne dla innych osób czytających artykuł znajdujący się na stronie internetowej. Zgodnie bowiem z art. 15 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną administrator nie ma wprawdzie obowiązku sprawdzania przechowywanych danych, a zatem ich treści, ale w przypadku uzyskania od podmiotu trzeciego informacji o bezprawnym charakterze danych aktualizuje się obowiązek administratora niezwłocznego uniemożliwienia dostępu do tych danych.

Sąd I instancji w wyroku nakazał pozwanemu usunięcie z portalu internetowego spornej publikacji wraz z komentarzami internautów, jak również opublikowanie przeprosin na dwóch portalach internetowych, których wydawcą jest pozwany, w tym na tym, na którym doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda. Sąd zatem uwzględnił w tym zakresie powództwo na podstawie art. 24 § 1 k.c.

Na skutek apelacji powoda Sąd II instancji dodatkowo zasądził od pozwanego wydawcy portalu kwotę 20.000 złotych tytułem świadczenia na cel społeczny, a to na podstawie art. 24 § 1 k.c. w związku z art. 448 k.c.