W toku porodu u jednej z bliźniaczek doszło do niedotlenienia wewnątrzmacicznego. Nie zostało ono rozpoznane przez personel medyczny. Jak wskazali biegli, w ośrodku o wyższym stopniu referencyjności szanse na właściwą diagnozę i reakcję byłyby znacząco większe. Powódka nie otrzymała także właściwej opieki po porodzie, z uwagi na ograniczenia ośrodka, w którym się odbył (I stopień referencyjności). Leczenie w ośrodku III stopnia referencyjności pozwoliłoby na znaczącą poprawę stanu zdrowia powódki, nawet gdyby doszło do niedotlenienia.
Skutki opisanych błędów były dramatyczne. Jedna z powódek doznała ciężkiego i trwałego uszczerbku na zdrowiu. Cierpi na czterokończynowe dziecięce porażenie mózgowe, małogłowie oraz epilepsję. Jest całkowicie zależna od pomocy innych osób. Nie komunikuje się z otoczeniem. Jej siostra bliźniaczka jest zdrowa, jednak została pozbawiona możliwości zbudowania więzi rodzinnej z siostrą.
Sąd przyznał na rzecz pierwszej z powódek:
• 1.200.000 zł tytułem zadośćuczynienia za uszkodzenie ciała i rozstrój zdrowia,
• 25.000 zł zadośćuczynienia za naruszenie praw pacjenta,
• 16.290 zł odszkodowania,
• rentę miesięczną:
o 5.785 zł za okres od listopada 2013 r. do czerwca 2021 r.,
o 12.323,66 zł od lipca 2021 r. i na przyszłość.
Na rzecz drugiej z powódek zasądzono:
• 25.000 zł zadośćuczynienia za naruszenie praw pacjenta,
• 100.000 zł zadośćuczynienia za krzywdę związaną z utraconą więzią z siostrą.
Wszystkie kwoty zostały zasądzone wraz z odsetkami za opóźnienie, liczonymi od 2014 r.
Wyrok nie jest prawomocny.
Sprawę prowadzą mec. Jolanta Budzowska i mec. Michał Krzanowski.
