Niepokojący zapis KTG

Kluczowe znaczenie w sprawie miała opinia biegłego ginekologa-położnika. Potwierdził on, że zapis KTG w istotny sposób odbiegał od normy.

Już od godziny 15:25 pojawiały się powtarzające się spadki tętna płodu. Te z godzin 15:33 i 15:35 biegły jednoznacznie uznał za patologiczne.

Nie był to jednak jedyny sygnał alarmowy. Wcześniej doszło do odpłynięcia zielonych wód płodowych. Mogło to świadczyć o niedotlenieniu dziecka.

Zdaniem biegłego około godziny 15:25–15:30 należało zakończyć poród przez cesarskie cięcie. Było to zgodne ze stanowiskiem przedstawionym przez kancelarię BFP już w pozwie, zgodnie z którym decyzja o operacji powinna zapaść najpóźniej około godziny 15:20.

Cesarskie cięcie rozpoczęto jednak dopiero o godzinie 18:00.

Niepotrzebna próba użycia wyciągacza próżniowego

Biegły potwierdził również, że decyzja o zastosowaniu wyciągacza próżniowego była błędna. Personel nieprawidłowo ocenił etap porodu i położenie główki dziecka.

Próba użycia wyciągacza nie przybliżyła zakończenia porodu. Spowodowała natomiast kolejną stratę czasu. W tej sytuacji czas miał zasadnicze znaczenie.

Ponad dwie godziny niedotlenienia

Biegły odniósł się także do wpływu opóźnienia na stan zdrowia powoda.

Gdyby cesarskie cięcie wykonano we właściwym czasie, dziecko przyszłoby na świat około godziny 16:00. W rzeczywistości urodziło się dopiero o godzinie 18:10.

Według biegłego wcześniejsze zakończenie porodu najprawdopodobniej pozwoliłoby uniknąć tak ciężkich następstw. Stan dziecka byłby dobry albo co najmniej znacznie lepszy.

Pierwsze objawy niedotlenienia pojawiły się około godziny 15:25–15:30. Od tego momentu deficyt tlenu narastał. Z czasem doprowadził do głębokiej kwasicy metabolicznej, którą potwierdzono po urodzeniu.

Wniosek biegłego był jasny: im wcześniej doszłoby do porodu, tym mniejsze byłyby skutki niedotlenienia. Opinia ta miała podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Skutki niedotlenienia okołoporodowego

Powód jest dziś osobą dorosłą. Następstwa niedotlenienia, do którego doszło podczas porodu, towarzyszą mu jednak przez całe życie.

Jest osobą ciężko niepełnosprawną i całkowicie niesamodzielną. Od urodzenia nie siedzi samodzielnie, nie stoi ani nie chodzi. Nie mówi i niedowidzi. Ma całkowicie ograniczoną sprawność manualną obu dłoni.

We wszystkich kończynach występują ruchy mimowolne. Powód zmaga się także ze wzmożonym napięciem mięśniowym, szczególnie po lewej stronie ciała.

Z opinii wydanych w sprawie wynika, że jego stan zdrowia jest utrwalony. Nie należy oczekiwać znaczącej poprawy. Możliwa jest jedynie poprawa w minimalnym zakresie.

Powód wymaga szeroko zakrojonej rehabilitacji oraz całodobowej opieki. Nie jest w stanie samodzielnie wykonywać podstawowych czynności dnia codziennego.

Świadczenia zasądzone na rzecz powoda

Sąd przyznał powodowi:

1 200 000 zł zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,

31 998,38 zł odszkodowania,

176 541,28 zł skapitalizowanej renty,

9 072,83 zł renty miesięcznej.

Łączna wartość świadczeń jednorazowych wynosi 1 408 539,66 zł. Sąd zasądził również należne odsetki ustawowe za opóźnienie, zgodnie z żądaniem powoda, za czas trwania procesu.

Wyrok obejmuje także odpowiedzialność pozwanych za dalsze następstwa błędów personelu szpitala. Jeżeli w przyszłości ujawnią się kolejne szkody związane z porodem, powód będzie mógł dochodzić odpowiednich świadczeń.

Pozwani zostali ponadto obciążeni większością kosztów procesu. Sąd nie obciążył powoda żadną częścią tych kosztów.

Wyrok nie jest prawomocny. Powoda reprezentują mec. Jolanta Budzowska i mec. Michał Krzanowski