Apelację od tego wyroku wniosła zarówno powódka jak i pozwany szpital. Powódka domagała się podwyższenia zadośćuczynienia za krzywdę, a także przyznania odsetek ustawowych za opóźnienie za dalszy okres (Sąd I instancji przyznał odsetki jedynie od dnia uzyskania opinii biegłego w procesie). Pozwany natomiast domagał się, aby powództwo zostało oddalone w całości, nadal negując własną odpowiedzialność co do zasady.

W toku postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny w Warszawie zdecydował się wysłuchać obu opiniujących dotychczas w sprawie biegłych (z zakresu ginekologii i położnictwa, a także z zakresu chirurgii), celem dalszego wyjaśnienia ich opinii. W następstwie tak przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd odwoławczy doszedł do przekonania, że istotnie słuszny jest wniosek postawiony już przez Sąd I instancji, a płynący z opinii biegłego z zakresu ginekologii i położnictwa, iż w kategoriach błędu należy rozpatrywać fakt niedostrzeżenia uszkodzenia jeszcze podczas operacji.

W następstwie powyższego apelacja pozwanego została oddalona w całości. W odniesieniu do apelacji powódki, choć Sąd Apelacyjny nie podzielił jej stanowiska, że przyznane zadośćuczynienie jest rażąco zaniżone, to jednak uwzględnił apelację w zakresie roszczenia odsetkowego, zasądzając je na rzecz powódki za dalszy okres, oparty na dacie doręczenia odpisu pozwu, oraz rozsądnym terminie na zapoznanie się przez pozwanego z zawartymi tam żądaniami. Dalsze zwlekanie z uregulowaniem zobowiązań, w tym oczekiwanie na opinię biegłego powołanego przez sąd, zostało uznane za nieuzasadnione, i oznaczało popadnięcie przez pozwanego w zwłokę ze spełnieniem świadczenia względem powódki.