Roszczenie powódki związane było z naruszeniem prawa do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej oraz prawa do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością (regulowanych w art. 6 ust. 1 oraz art. 8 Ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta z dnia 6 listopada 2008 r.).

Pacjentka będąc w ciąży, cierpiała na ciężką postać cholestazy manifestującą się bardzo wysokim wzrostem poziomu kwasów żółciowych. Sądy obu instancji prowadzące postępowanie potwierdziły, że doszło do naruszenia ww. praw powódki jako pacjenta poprzez błędną decyzję o odroczeniu zakończenia ciąży powódki, zbyt późne wdrożenie terapii glikokortykosteroidami oraz brak odpowiedniego monitorowania stanu płodu (brak odpowiednio częstych badań USG i KTG płodu) oraz brak wystarczająco częstego badania poziomu stężenia kwasów żółciowych, na skutek których to zaniedbań doszło do zgonu nienarodzonego dziecka.

Sąd Okręgowy w Warszawie jako Sąd I instancji zasądził na rzecz powódki za naruszenia powyższych praw pacjenta zadośćuczynienie w kwocie 20.000 złotych. Na skutek apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie złożonej przez Rzecznika Praw Pacjenta, który przystąpił do przedmiotowego postępowania na prawach przysługujących prokuratorowi, Sąd Apelacyjny podwyższył zasądzone zadośćuczynienie do kwoty 60.000 złotych, wskazując, że kwota zasądzona przez Sąd Okręgowy była rażąco zaniżona.

W powyższej sprawie, powodom reprezentowanym przez naszą Kancelarię, prawomocnym wyrokiem sądu I instancji zasądzono także: na rzecz powódki (matki dziecka) kwotę 180 tys. zł, na rzecz powoda (ojca dziecka) kwotę 150 tys. zł, oraz na rzecz małoletniego powoda (brata dziecka) kwotę 50 tys. zł. - tytułem zadośćuczynienia za krzywdę związaną ze śmiercią osoby bliskiej. 


Wyrok Sądu Apelacyjnego jest prawomocny.