Postępowanie dowodowe wykazało, że personel medyczny prowadzący poród powódki błędnie ocenił pierwszy zapis KTG, wykonany bezpośrednio po przyjęciu do szpitala. Zapis ten nie był prawidłowy i nakazywał co najmniej wdrożenie stałego monitorowania tętna płodu za pomocą aparatu KTG. W razie jakichkolwiek dalszych nieprawidłowości należało natychmiast zakończyć ciążę. Błędna ocena tego właśnie zapisu była zarzucana w pozwie.

Sporządzone opinie potwierdziły także kolejny ze sformułowanych zarzutów. Lekarz nie zareagował na odpłynięcie zielonych wód płodowych, w połączeniu z zanikiem tętna płodu. Tętno co prawda odnaleziono, jednak wobec niemożliwości uzyskania miarodajnego zapisu KTG, nie można było owego tętna kontrolować. Personel nie miał nawet pewności, czy nie było to tętno matki. Mimo tego poród był prowadzony drogami natury przez dalszą ok. 1 godzinę.

Postępowanie to zostało uznane za nieprawidłowe, albowiem w tych okolicznościach poród należało pilnie zakończyć zabiegowo – cięciem cesarskim. Popełnione błędy skutkowały wewnątrzmaciczną śmiercią płodu w końcówce porodu, prawdopodobnie w jego ostatnich kilku/kilkunastu minutach.

Przy takich dowodach, powództwo, zdaniem Sądu, zasługiwało na uwzględnienie. Na rzecz powodów – rodziców zmarłego dziecka, zasądzono zadośćuczynienie w wysokości po 100.000,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, jak również koszty procesu.

Wyrok nie jest prawomocny.

Powodów reprezentują mec. Jolanta Budzowska oraz mec. Michał Krzanowski