W związku z porodem siłami natury doszło u powódki do uszkodzenia krocza na skutek jego nieprawidłowego zaopatrzenia chirurgicznego po porodzie. W pozwanym szpitalu nie rozpoznano u powódki uszkodzenia krocza przed wypisaniem powódki ze szpitala ani podczas ściągania szwów kilka dni później. Opóźnienie w rozpoznaniu uszkodzenia miało negatywne skutki dla jego późniejszego leczenia i rekonwalescencji powódki. Na skutek ww. uszkodzenia powódka musiała poddać się operacji rekonstrukcyjnej, tj. wykonano u niej kilka miesięcy po porodzie plastykę zwieraczy odbytu oraz rekonstrukcję przegrody odbytniczo-pochwowej. Poza tym powódka musiała przejść rehabilitację, którą kontynuuje do dzisiaj.

Konieczność przejścia operacji, liczne ograniczenia w życiu codziennym, nietrzymanie stolca, gazów, konieczność stosowania specjalnej diety oraz silny uraz psychiczny powódki, jak również obawa przed zniweczeniem efektów operacji rekonstrukcyjnej były podstawą do zasądzenia przez Sąd dla powódki zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 250.000 złotych plus odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie, jak również dodatkowo odszkodowania tytułem zwrotu poniesionych wydatków na leczenie oraz do ustalenia odpowiedzialności pozwanego szpitala i jego ubezpieczyciela za szkody mogące powstać w przyszłości u powódki, a pozostające w związku z nieprawidłowym leczeniem.

Wyrok jest nieprawomocny.

Sprawę prowadziły Mec. Jolanta Budzowska i Mec. Karolina Kolary.